Posted in Review, tagged Adhinayakudu, Adhinayakudu review, balayya on జూన్ 1, 2012 | 8 వ్యాఖ్యానాలు »
అద్భుతమైన దర్శకత్వం, ఆకట్టుకునే మాటలు, ఆకర్షించే హీరోయిన్లు, హృదయాన్ని తాకే సన్నివేశాలు.. వీటికితోడు మహాద్భుతమైన నటన.. కలగలిపి అధినాయుకుడు అనే అద్భుత చిత్రరాజాన్ని మనముందించాయి.
రేటింగ్: ఇటువంటి సినిమా రేటింగ్లకు అందనిది
కొసమెరుపు: ఏం చూసానో తెలియదు, ఏం చెప్పాలో కూడా తెలియట్లేదు!
Posted in Main Navigation, Review, tagged Balakrishna, balayya, paramaveerachakra, PVC, review on జనవరి 13, 2011 | 3 వ్యాఖ్యానాలు »
దాదాపు ఏడేళ్ళ క్రితం జరిగిన ఒక సంఘటన నేను జీవితాంతం మర్చిపోలేను. ఇంటర్ చదువుతున్నప్పుడు మాకు ఆదివారం వస్తే ఒక పండుగలా ఉండేది. ఎప్పుడెప్పుడు జగదాంబ సెంటర్ కి వెళ్తామా, ఎప్పుడు ఏదైనా హాల్ లో దూరి సినెమా చూస్తామా అని ఆ ఆరు రోజులూ తెగ ఎదురుచూసేవాళ్ళం. ఆదివారం వచ్చేసరికి ఇక మా ఆనందానికి హద్దులుండేవి కావు.
కానీ ఒకానొక ఆదివారం నా జీవితాన్ని మలుపు తిప్పిందనే చెప్పుకోవాలి. ఆ రోజు వీకెండ్ టెస్ట్ రాసి కాస్త ఆలస్యంగా జగదాంబ సెంటర్ కి చేరిన మాకు ఏ థియేటర్లోను టికెట్లు దొరక్క వెనుదిరుగుతుండగా మెలోడీ లో ఆడుతున్న ఒక సినిమా పోస్టర్ మీద మా చూపు పడింది. ఒక ప్రయత్నం చేస్తే పోలా అని మెలోడీ కి వెళ్ళి మా ఆరుగురం టికెట్స్ తీసుకున్నాం. దాదాపు అరగంట ఆలస్యంగా వెళ్ళినా టికెట్లు దొరకడంతో ఉబ్బితబ్బిబయి లోపలికి వెళ్ళి కూర్చున్నాం.
కూర్చున్నామో లేదో హీరో కాస్తా విలన్ ఇంటికి వెళ్ళి తనగురించి తను ఏదో చెప్తున్నాడు. ఒక ఐదు నిమిషాలు ఏమీ అర్థం కాక తలలు పట్టుకున్నాక హీరో చెప్పిన చివరి డైలాగ్ యస్ యస్ యస్ భవానీ ప్రసాద్ మాత్రం అర్థమైంది. పేరు చెప్పడానికి పది నిమిషాలు డైలాగ్ ఎందుకురా బాబు అనుకుంటుండగానే హీరొ గారు తొడ కొట్టడాలు, ట్రైన్లను ముందుకీ వెనక్కి తొడాగొట్టడంతో వచ్చిన పవర్ తో నడిపించడాలు, ఇంకా చాలా చిత్ర విచిత్రాలు జరిగిపొయాయి.
అసలు ఏం జరుగుతందో అర్థం కాక థియేటర్ లో జనమంతా ఒకరి ముఖాలు ఒకరు చూసుకుంటుండగానే సినిమా శుభం కార్డ్ పడింది. బ్రతుకుజీవుడా అనుకుంటూ జనం సినిమాహాల్ నుండి బయటికిరావడం తొలిసారి చూసాను. అందరి ముఖాలలోనూ కొట్టొచ్చినట్లు కనిపించిన చావుకళని చూస్తే నాలానే అందరికీ చావు పరిచయమైందని అర్థమైంది. పలనాటి బ్రహ్మన్నాయుడు అనబడే ఆ సినిమాని నేను జీవితాంతం మర్చిపోలేను. బాలయ్య సినిమాలను జీవితంలో మరి చూడను అని నా మీద నేనే ఒట్టేసుకునేట్లు చేసిందా సినిమా..
ఇదంతా గతం. వర్తమానంలోకి వస్తే.. హైదరాబాద్,జనవరి 12వ తేదీ, సాయంత్రం 8.30 అయింది. అప్పుడే ఇంటికి వెళ్ళడానికి ట్రైన్ తప్పిపోయిందని నా స్నేహితుడి నుండి ఫోన్ వచ్చింది. సరే, ఏదైనా సినిమాకి వెళ్దామని అన్నా.. పరమవీరచక్ర చూద్దామని వాడు చెప్పాడు, అరెయ్ ఇంకేదైనా సినిమాకి వెళ్దాం రా అని బ్రతిమాలా.. వినలేదు. ప్రాధేయపడ్డా.. పట్టించుకోలేదు. ఎంతకీ నా మాట వినకపోయేసరికి, అరే మొదటిరోజు మనకి టికెట్లు దొరకవు లైట్ తీస్కోమన్నా! ఐనా సరే దొరుకుతాయి ముందు బుక్మైషో.కాం తెరిచి చూడమన్నాడు. తెరిచి చూస్తే 8.30 తర్వాత మొదలయ్యే అన్ని షోలకి, అన్ని హాళ్ళలోను టికెట్లు పుష్కలంగా ఉండటంతో తప్పక సినీమ్యాక్స్ లో రాత్రి 10:45 ఆటకి మూడు టికెట్లు తీసా.
మళ్ళీ దాదాపు ఏడేళ్ళ తర్వాత అదే సీను. హైటెక్ సిటికి వెళ్ళే దారిలో అండర్ బ్రిడ్జ్ దగ్గర ట్రాఫిక్ జాం కావడంతో అప్పటికే లేట్ గా బయల్దేరిన మాకు మరికాస్త ఆలస్యమై దాదాపు 30 నిమిషాల తర్వాత వెళ్ళాం. అప్పటికే ఆకలితో ఉన్న మాకు మూసేసిన KFC ని చూసి పీకలదాకా కోపం(మా మీద మాకే) వచ్చింది. చివరికి దొరికిన గడ్డిని తీసుకుని థియేటర్లో దూరాము. పక్కనున్న అమ్మాయిలని కూడా పట్టించుకోకుండా సినిమా మీదే concentration పెట్టాం.
బాలయ్య మాంచి ఊపు మీద ఉన్నాడు. లేబర్ నాయకుడిగా చెలరేగిపోతున్నాడు, బాలయ్య కి పోటీగా ఇనుప కాళ్ళ రోజా కూడా కుమ్మేస్తుంది. అప్పుడే బాలయ్యకి కథ చెప్పడానికి income Tax ఆఫీసర్(మీరు విన్నది నిజమే) ఒకడు వస్తాడు. బాలయ్యని ఫ్రీ గా సినిమా చేసి పెట్టమని అడుగుతాడు. బాలయ్య కథ నచ్చితే ఫ్రీగానే చేసేస్తానని చెబుతాడు. తర్వాత బాలయ్యకి కథ చెప్పడానికి కొంతమంది మిలటరీ ఆఫీసర్లు వస్తారు. అప్పుడు మరొక హింస మొదలవుతుంది, మేజర్ జయసింహ రూపంలో మరొక బాలయ్య ఎంటరవుతాడు.
మేజర్ జయసింహ గురించి ఆర్మీ ఆఫీసర్లు వర్ణించడంతో హీరో బాలయ్యకి జయసింహ పూనుతాడు. దానితో తను సెట్లో చెప్పాల్సిన డైలాగ్ మర్చిపోయి “నన్ను కొడితే చావాలి, నేను కొడితే చావాలి” అని జనాన్ని పదే పదే చావగొడతాడు. ఆగండాగండి.. ఇంకా కథ మొదలవలేదు. ఈ ఆర్మీ ఆఫీసర్లు ఆ చావాలి వరకే కథ చెప్పి మిగతా సగం చెబితే కుదరదని ప్రత్యక్షంగా చూడాల్సిందేనని చెప్పి బాలయ్యని హిమాలయాలకి తీసుకెళ్తారు. అక్కడ మన బొర్రా గుహల్లాంటి గుహల్లో జయసింహకి ట్రీట్మెంట్ ఇస్తా ఉంటారు(నాలుగేళ్ళూగా అలానే పడున్నా ఈ జయసింహకి కొంచెం కూడా గడ్డం పెరగదు, క్షమించండి LOGIC మాట్లాడినందుకు) ఇప్పటికి మొదటి సగం సినిమా పూర్తయింది. దీనితో అప్పటికే సగం కూడా నిండని థియేటర్ , ఉన్నవాళ్ళలో సగం మంది వెళ్ళిపోవటంతో ఇంకా ఖాళీ అయిపోయింది.
సినిమా రెండవ భాగంలో జయసింహని దేశద్రోహిగా చిత్రీకరించిన “హ్రుదయవిదారకమైన” కథని మన హీరో కి చెబుతారు. ఇక్కడ బలయ్య ఒక ఆంగ్ల డైలాగ్ ని భలే చెబుతాడు(something is going wrong sir అని బాలయ్య చెబుతుంటే ఈల వేయని ప్రేక్షకుడు లేడంటే నమ్మండీ). తర్వాత మేజర్ స్థానంలో మన హీరో గారు దూరుతారు. హీరొ గారి తక్షన కర్తవ్యం అతని ఇంఫార్మెర్ ని కలుసుకుని అతను ఇచ్చిన సమాచారాన్ని తీసుకోవటం. ఆ informer పాపం జయసిమ్హని తప్ప వేరే ఎవరిని గుర్తించలేడంటే మన బాలయ్య సై అని వెళ్తాడు. మన informer మాత్రం ముష్టివాడిలా ముసుగేసుకుని వచ్చి జయసింహ! జయసింహ! అని అరుస్తుంటాడు(అదే మరి variety అంటే). జయసింహ అప్పుడు కేక లాగ informer దగ్గరనుండి పెన్ డ్రైవ్ తీసుకుంటాడు. అందులో ఉన్న ఫొటోలను (దాశరి ఇక్కడ ఫొటోషాప్ ని భలే effectiveగా వాడుకున్నాడు )చూసేసరికి జయసింహకి విలన్ ఎవరో తెలిసిపోతుంది.
ఆ తర్వాత ఇంకా చెప్పాల్సింది ఏముంటుంది.. బాలయ్య చెలరేగిపోయి సింహం అని, నరసింహం అని ఏవేవో డైలాగులు కొట్టి జనాన్ని హింసిస్తాడు. మురళిమోహన్ కూడా తానేమీ తక్కువతినలేదన్నట్లు అడవిలో సింహం అని, జూలో సింహం అని చెప్పి ప్రేక్షకులకు పరీక్ష పెట్టి మరికొన్ని అధ్బుతమైన డైలాగ్లతో సినిమాను ముగిస్తారు.
సినిమా అంతా బాలయ్య ఎక్కడ కనిపించిన, డైలాగ్ చెప్పినా ఈలలు, చప్పట్లు, గోలలు.. సినిమా చూసి మూసుకుని కూర్చున్నది ఎవరైన ఉన్నారు అంటే అది ఒక్క బాలయ్య అభిమానులు మాత్రమే! ఎందుకో నాకు ఒక్క అభిమాని కూడా కనిపించలే..
సూచన: ఈ రివ్యూ చదివి సినిమా చూసినవారికీ,నాకు ఎటువంటి సంభంధం లేదు. 
